Beelden zijn net mensen

Als je mensen wegneemt uit hun dagelijkse omgeving en gedwongen met vele anderen in een kleine ruimte plaatst dan neem je een behoorlijk stuk weg van hun individualiteit. Ze worden een deel van de massa, verliezen hun zelfstandigheid en ondergaan gelaten wat er gebeurt. De kleine ruimte kan een schuilkelder zijn of een gevangenis of nog erger. Standbeelden geven onder die omstandigheden dezelfde indruk als mensen.

Wanneer ze voor een restauratie of om veiligheidsredenen geëvacueerd worden en buiten hun habitat geplaatst, dan staan ze onwezenlijk voor zich uit te staren. In een kille loods staan bisschop Lazarus, twee engelen en drie profeten buitengewoon dicht op elkaar. Je kunt vermoeden dat er in de ruimte tussen die betonnen platen nog veel meer beelden uit onze calvarietuin zijn geplaatst, wachtend op restauratie. Ze proberen zich nog een houding te geven, hun houding te bewaren, maar de foto toont vooral hun droefheid. (foto Felixarchief)