Dominicaans chirurgijn

Pieter Génard, stadsarchivaris van Antwerpen, beschrijft in zijn boek Graf -en gedenkschriften, V, 1873, alle grafstenen die zich toen in Antwerpse kloosters en kerken bevonden. Voor Sint-Paulus komt hij aan 791 gedenkstenen.

We lezen dat op 24 juli 1614 de barbier en chirurgijn van het convent, Herman Schullenberch werd begraven. Baarden scheren, tanden trekken, aderlatingen uitvoeren was het werk van de barbier-chirurgijn.
Ruim 70 jaar voor het overlijden van Schullenberch publiceerde Andreas Vesalius, één van de grondleggers van de anatomie, zijn ‘De humani corporis fabrica libri septum’. Maar begin 17de eeuw stond de chirurgie nog in zijn kinderschoenen.

Dat de dominicanen van Antwerpen een eigen barbier-chirurgijn hadden, is best opmerkelijk. Herman Schullenberch werd begraven in de kerk. Het gebeurde meer dat leken die voor het klooster werkten, ook recht hadden op een begraafplaats in de kerk.