Duivel beduveld

Tijdens Slow Art Day deelden de bezoekers hun visie over onze preekstoel met de gidsen. Dat leidde af en toe tot grappige gesprekken, zeker wanneer bezoekers noch gidsen het antwoord op een vraag kenden. Verschillende deelnemers hadden de uitermate lange tongen opgemerkt van de leeuwen die links en rechts van de preekstoeltrap postvatten en vroegen naar de betekenis. Dat was een vraag waar de gidsen niet op voorbereid waren. Na een leuke breinstorm, met veel gelach en gedetailleerd anatomisch onderzoek van de leeuwen, kwamen we met z’n allen tot de volgende, niet wetenschappelijk onderbouwde verklaring.

Wanneer de priester of predikant de preekstoel beklimt, dan wil je niet dat de duivel stiekem achter hem de trap oploopt. God alleen weet wat voor onzinnige preek het resultaat zou zijn. Dus staan de leeuwen daar om de duivel tegen te houden. Om hun minachting te tonen en de duivel al op voorhand van zijn plan te doen afzien, steken ze hun tong haka-gewijs ver uit. Als hij dan toch nog een stap op de trap zou zetten, dan hebben ze hem vast. Denkt u dat onze theorie niet (helemaal) waar is? Wij lezen graag de uwe! Reageer gerust hier of stuur een mailtje naar info@sintpaulusantwerpen.be