Een Aziatisch kerstverhaal

Voordat we ze konden tegenhouden beklom een commando Noord-Koreanen de toren van Sint-Paulus, terwijl ze ons onder schot hielden en riepen: “Don’t laugh, don’t laugh”. Toen we prompt van de weeromstuit in een lach schoten werd de sfeer grimmig.

We vluchtten naar de Lourdestuin en konden vandaar zien dat het commando een communistische vlag aan onze toren bevestigde. Toen de mannen beneden kwamen werd de sfeer meer ontspannen, maar nu zitten we wel met die vlag. We hebben ze een kop koffie gemaakt en toen vertelden ze dat het een eerbetoon was voor de vader van hun grote leider die tien jaar geleden gestorven is. Hun grote leider heeft per ongeluk elf dagen rouw afgekondigd, hij had zich misrekend en de Noord-Koreanen mogen ook niet lachen op straat tijdens die periode. Politieagenten controleren of voorbijgangers wel bedroefd genoeg kijken. En wij maar zagen over de coronamaatregelen.

Sint-Paulus vierde Kerstmis onder een communistische vlag. Na Nieuwjaar mogen we terug lachen.

Alle gekheid op een stokje: een van de hermenbeelden op de toren vertoont barsten. Om erger te vermijden heeft de kerkraad beslist dit beeld in te pakken totdat de werken aan de buitenrestauratie kunnen beginnen.