Eerherstel voor Reginald Cools

In een vorige post berichtten wij u over de zaak Sint-Pauluskerk tegen bisdom Antwerpen, vanwege de ontvreemding en beschadiging van de kromstaf van het grafmonument van bisschop Michael Ophovius door bisschop Reginald Cools, in juni 1700.

Dat verhaal kreeg nog een staartje, zoals veel van onze kwispelende Facebookberichten. Op 12 juni 1700 arriveerde Cools in het predikbroederklooster naast de Sint-Pauluskerk. De hoogbejaarde, Antwerpenaar van geboorte, had een enorme populariteit opgebouwd in Roermond, zijn vorige bisschopszetel. De bescheiden weldoener wilde de volgende ochtend in alle stilte naar zijn nieuwe kathedraal wandelen. Zijn reputatie was hem echter vooruit gesneld en toen hij Sint-Paulus verliet, met de staf van Ophovius als steun, “wachtten hem voor de poort de gehele geestelijkheid, het stedelijk bestuur, vele aanzienlijke personen (bemerk het onderscheid met de twee vorige categorieën) en een ontelbare menigte Antwerpenaren.

Nu komt het: “In zijn hand droeg hij geen gouden, maar een houten kromstaf (nvdr: die van ons!). Allen waren getroffen door deze nederigheid en liefde tot de armoede. Vele omstaanders riepen luid: de kromstaf is van hout, maar de bisschop is van goud”! Cools was gedurende de resterende zes jaren van zijn leven de gouden bisschop die Antwerpen toen nodig had. De pastoor en de voorzitter van de Sint-Pauluskerk hebben besloten, na 224 jaar, de klacht tegen het bisdom Antwerpen te laten vallen. Michael Ophovius is het al lang gewoon zonder kromstaf en eigenlijk hebben we liever dat hij niet te veel rondloopt. Het is ’s nachts al eng genoeg in dat hoekje van de kerk.