Hoge Driekoningen

Om dit tafereel van Driekoningen in de Sint-Pauluskerk te ontdekken moet je flink omhoog kijken. Het is een onderdeel van het epitaaf voor Abraham Melyn, ‘ingenieur van syne majesteit en capiteyn van de borgers’. Het epitaaf hangt hoog aan de zuidoostelijke hoekzuil van het kerkschip en vermeldt verder dat Abraham de geest gaf op 18 maart 1646.

De Driekoningen zijn gedreven in koper door Matthias, de broer van Abraham. Matthias en de familie hebben er een mooi portret van Abraham Melyn boven gehangen, vanwaar hij minzaam en bebaard al bijna 400 jaar de Sint-Pauluskerk in het oog houdt.

Volgens Pieter Génard werd Abraham met zijn vrouw Clara Vermeulen begraven aan de epistelkant (zuidelijk) voor het Sacramentsaltaar (toen nog ‘Soeten Naem’). Op zijn grafsteen stond ‘dum viveret regis Catholici Rerum Castrensium Architector’ – tijdens zijn leven was hij militair architect van de katholieke koning.

De drie wijzen en hun gezelschap zijn op het tafereel een vrolijke en rumoerige bende, met knechten, kinderen en paarden, die zich verdrukken om Maria en haar Kind geluk te wensen met de geboorte en Jezus als heiland te verwelkomen. Die is al flink uit de kluiten gewassen en Maria zit er na de ongetwijfeld moeilijke bevalling van dat groot boeleke verrassend fris bij. Rechtsbovenaan bemerken we een schattig tafereel met Jozef voor een os in de stal en iets wat op een haan lijkt naast een ruif met hooi. 

Mooi gedreven, Matthias Melyn!