Masekerade in de kloostergang

We stellen ons het kloosterleven ernstig voor, vol van gebed en bezinning. Dat was en is ook zo, maar we hebben onze blik wat verruimd sinds er terug jonge paters door onze gebouwen flitsen.

Dat laatste mag u letterlijk nemen. We overwegen om verkeerslichten in de hal te plaatsen. Pastoor Didier die per step aan 25 km/uur vanuit de sacristie zijn bocht neemt naar de buitendeur en tegelijkertijd gezapige parochianen die al wandelend en keuvelend hetzelfde doel hebben… ziet u het al gebeuren? Levensvreugde ondervind je ook in de pandgang, dat is de zuidelijke kloostergang. Bizarre maskers sieren er de kraagstenen. Deze besnorde, breed lachende mannenkop had waarschijnlijk geen ander doel dan de boel wat op te vrolijken. Hij vervult die functie nog altijd met verve.