Pagadders

Met 14 zijn ze, de puttenbouwers en hun assistenten. Ze poseren ernstig voor de foto, wat zo hoorde in 1904. Dwangmatig lachen als iemand een foto van je nam kwam pas later in de 20ste eeuw. Vandaag is het opnieuw cool om ernstig te kijken, een beetje stoer en serieus te lijken, ook voor kinderen.

Mijn grootvader werd geboren in 1899 en was dus vijf in het jaar toen deze foto werd gemaakt. Net zo oud als het manneke in de put lijkt, met de handen van de grote broer beschermend op zijn schouders. Wij hebben veel van hun generatiegenoten mogen kennen, ondanks de enorme tijdspanne tussen deze duidelijk oude foto en nu.

De skyline van Antwerpen op de achtergrond werd gedomineerd door de kerken van ’t stad, met helemaal links de Sint-Pauluskerk, de Boerentoren was er nog niet. Niet alleen onze toren steekt boven de huizen uit, ook een groot gedeelte van de kerk zelf is zichtbaar. Je mag van geluk spreken als je er nog de helft van kunt zien, als je nu op ongeveer dezelfde plek aan de linkeroever staat.

Eindigen doen we met de laatste strofe van ‘Twee meisjes op het strand’ van Raymond van het Groenewoud:

Veertien pagadders op het strand
De dag brengt ouderdom
De nacht brengt vreemde uren
De deken is zo zwaar
Een bladzijde slaat om

(Foto Felixarchief)