Sanctus Dominicus

De Sint-Paulusgemeenschap geniet sinds enkele jaren van het Sanctus Dominicusbier, een ware heiligendrank. Om de hemelse hiërarchie te bewaren, noemen we het schuimende vocht bewust geen godendrank, maar toch, het scheelt echt niet veel.

Het zevental dominicaanse broeders in het Sint-Paulusklooster aan de Veemarkt houdt collectief de lippen stijf gesloten wanneer een gesprek leidt naar de vraag over de herkomst van het bier. Van de jongste tot de oudste doen ze in dat geval alsof er tien meter verder iemand dringend te bekeren valt of dat er soep dreigt over te koken in de keuken of dat er in de haven net een schip is aangekomen, waarvan de bemanning snakt naar geestelijke bijstand. Kortom, ze willen het niet zeggen.

Uw redactie, zoals steeds onverdroten spittend naar de waarheid, heeft dus het heft in eigen handen genomen en is in België en ver daarbuiten op zoek gegaan naar waar het Sanctus Dominicusbier gebrouwen wordt. Je kunt gerust zeggen dat we zochten naar de bron van het bier, zoals velen ons zijn voorgegaan bij het opsporen van de bronnen van de Nijl of de Amazone. We vonden de bron, letterlijk, in het geboortedorp van de heilige Dominicus.

In het dominicanessenklooster van Caleruega, niet zo ver van Burgos in Castilië, komen jaarlijks de dominicaanse brouwers samen om de kwaliteit van het bier uit de Sanctus Dominicusbron te verifiëren. Hun recente groepsfoto bracht ons op het juiste pad. Aandachtige lezers vragen wellicht waarom de bierput is afgedekt met een glas. Zonder die hermetische glazen afsluiting zou natuurlijk het gas ontsnappen, met als resultaat een flets Engels bier, dat we sinds de Brexit gelukkig niet vaak meer nuttigen. CO² in bier draagt in grote mate bij tot de smaak en natuurlijk de schuimvorming.
De tweede foto toont de put langs de zijkant, zodat we het brouwersmerk in Caleruega in volle glorie kunnen onderscheiden. Volgende keer gaan we op zoek naar hoe dat bier uiteindelijk in Antwerpen geraakt.