De pastoor van onze parochie, Didier Croonenberghs o.p. of één van zijn medebroeders houden tijdens de zondagsviering een homilie. Een wekelijkse pastorale handleiding voor de gelovigen op basis van het evangelie. Hieronder vindt u de preek van de voorbije week:
“Heer, geef mij van dat water.” (Johannes 4,15)
Misschien mag ik deze morgen beginnen met een kleine, nieuwsgierige vraag: hoe oud waren jullie toen jullie je eerste telefoon kregen? Ik vermoed dat de antwoorden in deze kerk nogal uiteen zullen lopen.
Ik hoor Didier wel eens zeggen dat hij een oude man begint te worden. Maar als ik hem bezig zie met technologie, moet ik eerlijk zeggen dat ik mij soms juist ouder voel dan Didier.
Wat mezelf betreft: ik kreeg mijn eerste gsm tijdens mijn theologiestudies — als ik goed tel, dan is dat ongeveer tien jaar geleden. En ik moet toegeven: sinds mijn eerste telefoon is het leven toch een beetje veranderd.
Technologie heeft ons veel goeds gebracht. Ze maakt het mogelijk om in direct contact te blijven met mensen over de hele wereld. Een bericht kan in één seconde duizenden kilometers afleggen.
En dat waardeer ik ook echt.
Maar ik heb ook een kleine verandering bij mezelf gemerkt. Vroeger, toen de telefoon niet altijd binnen handbereik was, duurden gesprekken soms langer. Je zat gewoon samen met iemand, je sprak, je luisterde, en het gesprek kreeg rustig de kans om zich te ontwikkelen.
Nu merk ik soms hoe gemakkelijk mijn aandacht even kan wegglijden — een bericht verschijnt, mijn telefoon trilt, iets onderbreekt het moment. Het gesprek gaat wel verder, maar misschien niet altijd met dezelfde rust als vroeger.
En dat bracht me tot de volgende eenvoudige bedenking: goede gesprekken hebben tijd nodig.
Wanneer twee mensen elkaar echt willen leren kennen, gebeurt dat zelden in de eerste paar zinnen. Het groeit omdat het gesprek verdergaat — omdat er vragen worden gesteld, omdat er nieuwsgierigheid blijft, omdat men elkaar de tijd geeft.
Op een rustige manier is het evangelie van vandaag precies zo’n gesprek.
Alles begint met iets heel gewoons: een vrouw komt water halen bij een bron en een vreemdeling vraagt haar om wat te drinken. Het lijkt een eenvoudig moment.
Maar het gesprek stopt daar niet.
In het begin ziet de Samaritaanse vrouw Jezus gewoon als een vreemde. Ze merkt meteen de verschillen tussen hen op. “Hoe kunt Gij, een Jood, mij om drinken vragen, mij, een Samaritaanse vrouw?” De afstand tussen hen is sociaal, cultureel en religieus. Het gesprek had daar gemakkelijk kunnen eindigen.Maar het gaat verder.
De vrouw loopt niet weg na het eerste wat ongemakkelijke moment. Ze blijft staan, ze luistert en durft vragen stellen.
Juist omdat ze de tijd neemt, begint haar beeld van de man voor haar te veranderen.
Eerst ziet ze een vreemdeling.
De vreemdeling wordt een profeet.
Uiteindelijk ontdekt ze dat de profeet de Messias is.
Terwijl haar inzicht groeit, verandert er ook iets in haarzelf.
Aan het einde van de ontmoeting doet ze iets opmerkelijks: zij laat haar waterkruik achter bij de bron. Die kruik was de reden waarom zij naar de bron was gekomen. Ze was belangrijk voor haar dagelijkse leven. En toch laat ze die gewoon achter en loopt terug naar de stad om de anderen te zeggen: “Kom mee en kijk naar een man die mij alles heeft verteld wat ik gedaan heb.”
Het is alsof er op dat moment iets verschuift in haar hart. Wat eerst haar hoogste prioriteit leek — water halen — wordt plots minder dringend. Door de ontmoeting met Christus ziet ze ineens scherper wat werkelijk van waarde is.
Soms gebeurt er iets gelijkaardigs wanneer iemand Christus werkelijk ontmoet.
Het gesprek met Hem begint langzaam onze prioriteiten te herschikken. Dingen die eerst heel centraal leken, worden misschien minder dringend. En andere dingen — vaak diepere dingen — worden plots duidelijker.
Niet omdat Christus iets van ons afneemt, maar omdat Hij ons helpt helderder te zien wat werkelijk belangrijk is.
Misschien herkennen we dat ook in ons eigen leven. Wanneer we tijd nemen voor God, wanneer we even stil worden in gebed, kijken we vaak anders naar onze zorgen, onze plannen en onze dagelijkse drukte. Wat eerst heel zwaar leek, krijgt soms een andere plaats.
Daarom blijft dat gesprek met Christus zo belangrijk in ons leven.
Wij zien Hem misschien niet voor ons staan zoals de Samaritaanse vrouw dat deed. Maar toch gaat de dialoog met Hem verder — door zijn woord, door de stille momenten van gebed, door het leven van de geloofsgemeenschap.
En gebed is in wezen niets anders dan een gesprek.
Geen ingewikkelde formules. Geen perfecte zinnen.
Het begint vaak met iets heel eenvoudigs en eerlijks:
“Heer, ik begrijp U nog niet helemaal.”
“Heer, waar bent U in deze situatie?”
“Heer, help mij te zien wat werkelijk belangrijk is.”
Wat in gebed het meest telt, zijn niet de juiste woorden. Wat telt, is eerlijke aandacht — de bereidheid om in dat gesprek aanwezig te blijven.
Misschien lijkt dat gesprek met God soms stil. Misschien lijkt het soms alsof er weinig gebeurt. Maar zoals bij elke echte ontmoeting groeit er vaak iets langzaam, bijna onmerkbaar.
Het evangelie van vandaag herinnert ons eraan dat grote ontdekkingen vaak beginnen met een eenvoudig gesprek dat niet te snel wordt afgebroken.
De Samaritaanse vrouw kwam naar de bron om water te halen.
Maar omdat ze even bleef staan en het gesprek liet doorgaan, vond ze iets wat ze helemaal niet had verwacht: Christus zelf, de bron van levend water.
En misschien is dat ook de uitnodiging van dit evangelie voor ons.
Dat wij, midden in alle drukte van het leven, af en toe de tijd nemen om bij die bron te blijven staan — in gebed, in stilte, in dat eenvoudige gesprek met God.
Want het kan zomaar gebeuren dat we, terwijl we denken dat wij naar God zoeken, ontdekken dat Hij ons al die tijd al tegemoetkomt.
En dat Hij ons precies daar, in dat stille gesprek, het levende water wil geven waar ons hart werkelijk naar verlangt.
vorige preken
alle preken van 2021 (vanaf 20 juni)
preek van 4 januari 2026, Anton Milh
preek van 11 januari 2026, Didier Croonenberghs
preek van 15 februari 2026, Kiran Joy
preek van 18 januari 2026, Francis Akkara
preek van 25 januari 2026, Francis Akkara
preek van 1 februari 2026, Francis Akkara
preek van 8 februari 2026, Didier Croonenberghs
preek van 15 februari 2026, Kiran Joy
preek van 22 februari 2026, Didier Croonenberghs
Nieuwsbrief
We verzenden een wekelijkse nieuwsbrief met activiteiten en informatie over Sint Paulus.
