De pastoor van onze parochie, Didier Croonenberghs o.p. of één van zijn medebroeders houden tijdens de zondagsviering een homilie. Een wekelijkse pastorale handleiding voor de gelovigen op basis van het evangelie. Hieronder vindt u de preek van de voorbije week:
“Gij zijt het zout van de aarde.
Gij zijt het licht van de wereld.”
Men zegt dat Belgen te veel zout consumeren. Er wordt gezegd dat we elke dag gemiddeld drie keer zoveel zout consumeren als we echt nodig hebben. We moeten dus voorzichtig zijn met zout! Maar niet alleen met zout… ook met zon en licht! Over een paar maanden, op het hoogtepunt van de zomer, zal de pers ons waarschijnlijk aansporen om op te passen voor de zon. En de krantenkoppen zullen luiden: Belgen gebruiken te weinig zonnecrème, letten te weinig op de zon…
Advies, altijd advies.
“Jullie zijn het zout der aarde, jullie zijn het licht van de wereld”, zegt het evangelie. Moeten we dan op dieet gaan door wie we zijn en wat ons drijft?
In onze samenleving worden zout en licht niet meer gezien zoals in de tijd van Jezus. Integendeel: in de oudheid beschouwde men zout en licht als absoluut essentieel. Volgens Plinius de Oudere is er niets nuttigers voor de gezondheid dan zout en zonlicht: “Nihil esse utilius sale e sole”. Sale e sole !
Artsen uit die tijd schreven dus altijd het gebruik van zout voor! Zoals je weet, zijn de tijden veranderd…
Welke betekenis moeten we dan geven aan dit symbool dat het evangelie ons aanreikt? Sta me toe vandaag stil te staan bij dat symbool van het zout, dat wij elke dag meer en meer moeten worden.
Voor christenen betekent zout zijn het verenigen van tegenstrijdige dimensies. Zout bewaart, maar het bijt ook. Het zuivert. En, zoals we weten, geeft zout smaak.Dat zijn de drie dimensies van zout, de drie uitdagingen voor christenen: bewaren, zuiveren en smaak geven.
1) Zout is in de eerste plaats wat bewaart. Zout zijn, het evangelie leven, betekent eerst en vooral het vermogen hebben om te bewaren wat het meest kostbaar is. Diep in ieder van ons ligt een schat die bescherming nodig heeft: woorden en daden die ons gevormd hebben, waarden die ons hebben helpen groeien. Zout der aarde zijn betekent onderscheiden wat essentieel is, wat blijvend is, voorbij het zoete en het platte.
Zout zijn volgens het evangelie is leren kijken naar wat wezenlijk is en dat bewaren.
Zoals je weet zijn onze levensverhalen gebouwd op ontmoetingen. Zout zijn is het vermogen hebben om te herinneren, om herinneringen te bewaren. Vandaag verliest de wereld haar wortels… en wij moeten zout zijn, opdat we de lessen van de geschiedenis niet vergeten.
2) Maar aan de andere kant betekent zout der aarde zijn ook dat we durven aanvallen —bijten!— dat we durven wegnemen wat ons verhindert om vooruit te gaan. Zout kan zuiveren, wegvreten, bijten. Zout zijn betekent soms vechten tegen wat de mens onmenselijk maakt. Christen zijn betekent dus ook een kritische geest ontwikkelen. Niet om bijtend of destructief te zijn, maar om het vermogen te hebben “nee” te zeggen. Om kritisch te durven zijn. Zoals Bernanos zei: het Evangelie is zout, maar jullie hebben er suiker van gemaakt…
Dat is de paradox van het zout: “ja” zeggen tegen het leven en “nee” tegen wat de mens schaadt. Bewaren en zuiveren : de kunst bestaat erin deze twee bewegingen in evenwicht te houden. Daaruit ontstaat de dorst van het evangelische zout: de dorst om lief te hebben en te bestaan.
3) Zout der aarde zijn betekent ten slotte smaak geven aan het leven. Kritisch zijn mag, maar zonder cynisme. Het vraagt ook humor, lichtheid. Zout zijn betekent met eenvoudige, gewone gebaren smaak geven aan het leven, aan onze ontmoetingen. Enkele korrels zout volstaan om een gerecht te doen slagen… of te doen mislukken – maar ik zal mijn collega-koks hier niet publiekelijk aanvallen…
Men zegt dat je maximaal drie gram zout per dag nodig hebt. Daarom nodig ik ons uit om een evangelisch dieet te volgen en elke dag drie korrels zout aan ons leven toe te voegen: – een kleine korrel evangelisch zout om wie je liefhebt in je hart te bewaren, ook als je hen niet meer ziet of als ze gestorven zijn; – een bijtende korrel zout om kritiek te durven uiten, om aan te klagen wat de mens schaadt, wat verkeerd loopt in onze zieke wereld; – en ten slotte een laatste korrel evangelisch zout om, ondanks alles, smaak en zin in het leven te houden, dorst naar liefde…
Dat is het evangelische menu waartoe je uitgenodigd wordt.
Bon appétit… maar pas op voor morele overdaad, om geestelijke hypertensie te vermijden… Amen.
Nieuwsbrief
We verzenden een wekelijkse nieuwsbrief met activiteiten en informatie over Sint Paulus.
